Pinot Grigio/Gris – Delikatność i Uniwersalność w Białym Winie

Krótko: pinot grigio i pinot gris to ten sam szczep – pierwsza nazwa jest włoska, druga francuska. Włoskie pinot grigio jest zwykle lekkie i neutralne, a alzackie pinot gris pełne i oleiste, od wytrawnego po słodkie. Tanie wina z Veneto są proste, a te z Friuli i Południowego Tyrolu bardziej skoncentrowane. Poza Europą szczep dobrze radzi sobie w Nowej Zelandii i Oregonie.

Szczep występujący powszechnie pod obiema nazwami. Pinot Grigio odnosi się do win z Włoch, pinot gris natomiast do tych z Francji. Producenci z innych krajów będą również używać nazw w zależności, który styl jest im bliższy. Jest to wcześnie dojrzewający szczep, który w ciepłym klimacie potrafi skumulować duże ilości cukru w gronach, ale też szybko traci orzeźwiającą kwasowość.

Najczęściej produkuje się z niego wina neutralne, o słabej koncentracji. Istnieją również ciekawsze przykłady, ale do tego dojdziemy zaraz. Najczęściej winifikowane na białe wina, zdarzają się jednak przypadki, że delikatnie różowy kolor skórki zostaje wykorzystany do produkcji delikatnych rosé.

Profil aromatyczny

•   tropikalne – banan, melon

•  przyprawy – imbir, miód

Uprawa w Europie

Głownie dwa kraje europejskie uprawiają pinot grigio/gris na dużą skalę. To te, którym zawdzięczamy właśnie obie nazwy.

Francja, Alzacja

To klasyczny francuski region uprawy. Wina stąd są często wytrawnością, ale mogą mieć również lekko słodkawy posmak, tzw off-dry. Mogą też być zupełnie słodkie. Charakteryzują się oleistą teksturą, pełnym ciałem, nierzadko sporym alkoholem i aromatami owoców tropikalnych, ale i nutami imbiru, czy miodu.

Włochy, Wenecja oraz Południowy Tyrol i Friuli-Wenecja Julijska

Region Wenecji (Veneto) to raczej miejsce produkcji tanich win z tego szczepu. Wytwarza się tu duże ilości, zazwyczaj o dość niskiej jakości. Do ich produkcji używa się klonu pinot grigio, który ma jasną skórkę i duże, mięsiste grona (przykład macie na głównym obrazku na stronie).

Idąc dalej dochodzimy do win z Friuli czy Tyrolu. Będą one przejawiać wyższą jakość i głębie aromatów. Będą również droższe. Szczep używany do ich produkcji to wciąż włoski pinot grigio, ale klon (o klonach i winnej genetyce możesz przeczytać pod podanym linkiem) jest taki sam, jakiego używa się we Francji. Ma on mniejsze jagody i jest zdolny do większej koncentracji smaków i aromatów.

Uprawa na świecie

Jest to szczep z wciąż rosnącą popularnością na świecie. Obecnie uprawia się go z sukcesem w Nowej Zelandii, gdzie naśladuje się model Alzacki. Na etykiecie zobaczycie więc częściej pinot gris. Wina mają podobną pełną strukturę, średnią kwasowość, ale przejawiają bardziej czyste aromaty owocowe. Czasem mają też więcej cukru resztkowego. Inne miejsca to Tasmania, Australia i Oregon w Stanach Zjednoczonych.

Chcesz poznać również inne szczepy? Przeglądaj dalej!

Najczęściej zadawane pytania

Czy pinot grigio i pinot gris to ten sam szczep?

Tak. Pinot grigio to nazwa włoska, a pinot gris francuska. Producenci z innych krajów wybierają nazwę zależnie od stylu, który jest im bliższy: lżejszego włoskiego albo pełniejszego alzackiego.

Jak smakuje pinot grigio?

Najczęściej jest lekkie i dość neutralne. Ciekawsze wina mają aromaty banana i melona oraz nuty imbiru i miodu. Alzackie pinot gris bywa oleiste i pełne, z wyższym alkoholem, i może być wytrawne, półwytrawne albo słodkie.

Czym różni się tanie pinot grigio od droższego?

Tanie, produkowane masowo w regionie Veneto, powstaje z klonu o dużych, mięsistych gronach i jest zwykle proste. Wina z Friuli i Południowego Tyrolu robi się z klonu o mniejszych jagodach, więc są bardziej skoncentrowane, aromatyczne i droższe.

Czy z pinot grigio robi się wino różowe?

Czasem tak. Skórka tego szczepu ma delikatnie różowy odcień, więc przy krótkim kontakcie soku ze skórkami powstają delikatne rosé, choć większość pinot grigio to wina białe.

Gdzie poza Europą uprawia się pinot gris?

Z powodzeniem w Nowej Zelandii, gdzie naśladuje się styl alzacki, a także na Tasmanii i w Oregonie w Stanach Zjednoczonych.